xabel diz que dicir que francia ye una civilización muncho más avanzada que la española ye como atopar sal na mar. asina mientres nel estáu español la sociedá discute sobre la calidá de les bebides espirituoses, y los altos precios de venta al público de les mesmes, en francia la mocedá ta lluchando pa que nun-yos rebaxen los sos derechos sociales y llaborales. sicasí de poco val la movilización de la mocedá española cuando el mesmu tipu de contratos de villepin yá ta implantáu nel estáu español de va tiempu, alcuérdense d'aquella reforma llaboral del pp (que too hai que lo dicir suavizó, non meyoró, les últimes reformes llaborales del psoe).
xabel piensa no que va suponer renovar l'ordenador cuando lleguen les nueves tases de la sgae (sociedad general de autores de españa). los perconocíos visitantes de folixes, conciertos, radios culturales, actividaes escolares con radio y cassette (quien sabe si nun se diera dalgún casu) vixilantes del cobru de los derechos d'autor de les obres musicales, lliteraries, y demás actividaes artístiques susceptibles de canón, quieren imponer un canón a los discos duros. esto ye que'anque nunca nun baxes un cantar del emule y tolo que metas en mp3 venga de cd mercáu na fnac vas tener que paga-yos por exercer un derechu. derechu a tener una, dos o les copies de seguranza que querias. y sobremanera derechu a poder decidir si'l discu paga la pena o non y pa ello qué meyor que la mula?